و اخبارى كه پس از اين بيايد به صواب قريبتر است ، براى آن كه صحابه معروف روايت مىكنند از رسول - عليه السّلام . عبيد اللَّه بن عمير ( 1 ) اللَّيثى روايت كرد از ابو سرحة الانصارىّ ( 2 ) كه رسول - عليه السّلام - گفت : اين دابّه را سه ( 3 ) خروج باشد : يكى بار برون آيد به اقصى اليمن ( 4 ) ، خبر او در باديه فاش شود ، و لكن به مكّه نرسد خبر او . چون مدّتى دراز به ( 5 ) اين بر آيد يك بار ديگر برون ( 6 ) آيد خبر او در باديه آشكارا شود ، و در مكّه نيز خبر باشد ( 7 ) از او . آنگه يك روز مردمان در مكّه در مسجد الحرام باشند ، او از ناحيت مسجد برون ( 8 ) آيد زيادت مىشود و نزديك مىدرآيد از ميان حجر اسود ( 9 ) و در بنى مخزوم پديد آيد ، مردم از او بترسند و بگريزند ، و جماعتى كه دانند كه از خداى نتوان گريختن ، به پيش او شوند و رويهاى ايشان روشن شود چون ستارهء درفشان ( 10 ) . آنگه روى در زمين نهند ، هيچ طالب او را در نيابد و هيچ هارب از او فايت نشود تا به جايهايى كه او برسد . آن كس كه دشمن او باشد از او بترسد ، از ترس او پناه با نماز دهد و نمايد كه نماز مىكنم . او از پس پشت او در آيد و گويد : يا فلان ! اكنون نماز مىكنى ؟ او روى به او گرداند ( 11 ) ، او داغى بر روى او نهد . با مردمان مجاورت كند در سرايهاشان ( 12 ) و مصاحبت كند در سفرها و مشاركت در مالهاشان ( 13 ) . مؤمن را از كافر بشناسد ، و كافر را از مؤمن . اين را گويد : يا مؤمن ! و آن را گويد : [ يا ] ( 14 ) كافر ! حذيفة اليمان ( 15 ) روايت كرد از رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - كه او گفت ( 16 ) :

--> ( 1 ) . آج ، لب ، آز : عبد اللَّه بن عمير ، آل : عبد اللَّه عمير ، مش : عبيد الله بن عمر ، چاپ شعرانى ( 8 / 422 ) عبد اللَّه بن عمر ، كا : عبد اللَّه عمر الليثى . ( 2 ) . آج ، لب ، آل : ابو سرجة الانصارى . ( 3 ) . كا نوبت . ( 4 ) . مش و . ( 5 ) . مش : بر ، كا : بر آن . ( 8 - 6 ) . آب ، آز ، مش ، كا : بيرون . ( 7 ) . كا : يابند . ( 9 ) . آج ، لب ، آل ، مش ، كا : حجر الاسود . ( 10 ) . درفشان / درخشان . ( 11 ) . كا : آورد . ( 12 ) . آج ، لب ، آل ، مش : سرايهايشان ، كا : سراهاى ايشان . ( 13 ) . آب ، آز ، مش : مالهايشان . ( 14 ) . آط : ندارد ، از آب ، افزوده شد . ( 15 ) . همهء نسخه بدلها : حذيفة اليمانى . ( 16 ) . مش ، كا كه .